แนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP): โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3
THE GUIDELINES FOR THE MANAGEMENT OF THE MINI ENGLISH PROGRAM (MEP) CLASSROOMS FOR BAAN NONGHAN (WANKRU 2502) SCHOOL IN UDONTHANI PRIMARY EDUCATION SERVICE AREA OFFICE 3
Abstract
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อหาแนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP) : โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) 2) เพื่อประเมินแนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP): โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาแนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP) : โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง ใช้ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการ หาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 การประเมินแนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP) : โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 โดยการเลือกแบบเจาะจง ใช้ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP) : โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) ประกอบไปด้วย ด้านการมีวิสัยทัศน์และเป้าหมายร่วมกัน ด้านการมีภาวะผู้นำร่วม ด้านการมีเงื่อนไขสนับสนุน ด้านการมีระบบทีมร่วมมือร่วมใจ ด้านการเรียนรู้และพัฒนาวิชาชีพ และ 2) การประเมินแนวทางการบริหารจัดการห้องเรียน Mini English Program (MEP): โรงเรียนบ้านหนองหาน(วันครู2502) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 ในด้านความเหมาะสม ด้านความเป็นไปได้ และด้านความเป็นประโยชน์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน
The objectives of this research were 1) identify guidelines for the administration of the Mini English Program (MEP) classroom at Baan Nonghan (Wankru 2502) School, , and 2) evaluate these administrative guidelines. The research was divided into two phases. Phase I focused on studying administrative guidelines for the MEP classroom at Baan Nonghan (Wankru 2502) School, Udon Thani Primary Educational Service Area Office 3. This phase involved semi-structured interviews with five purposively selected experts. Data analysis included frequency, percentage, mean, and standard deviation. Phase II involved evaluating the administrative guidelines for the MEP classroom at Baan Nonghan (Wankru 2502) School, Udon Thani Primary Educational Service Area Office 3, again with five purposively selected experts. Data from semi-structured interviews were analyzed using percentages, means, and standard deviations.
The research findings revealed that 1) the administrative guidelines for the Mini English Program (MEP) classroom at Baan Nonghan (Wankru 2502) School comprised aspects such as shared vision and goals, shared leadership, supportive conditions, collaborative team system, and professional learning and development. 2) The evaluation of these guidelines, in terms of suitability, feasibility, and usefulness, was rated at the highest level across all aspects.
References
กอบชัย เมฆดี และศศินันท์ ศาสตร์สาระ (2566) ภาวะผู้นำกับการบริหารองค์กรเชิงธุรกิจในโลกยุคใหม่. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์. 25(2). 242-251.
กิตติยา สุขเกษม (2565) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำแบบมีส่วนร่วมตามหลักพรหมวิหารธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ในกลุ่มโรงเรียนจตุรมิตร อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จิตติ รัศมีธรรมโชติ. (2558). การเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาองค์การ. กรุงเทพฯ : บริษัท ธันวา 4 อาร์ต จำกัด.
จิระศักดิ์ มะลิซ้อน (2568) ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครูในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ฉัตรกมล สมแตง. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารสู่โรงเรียนมาตรฐานสากลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 2. วารสาร Journal of Roi Keansarn Academi. 6(10). 172-187.
ชลิดา ทรัพยะประภา. (2565). การพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของภาครัฐตามหลักสังคหวัตถุธรรม. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์. 3(2). 36-48.
ญาณิศา สู่ทรงดี และคณะ. (2566). การจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษแห่งศตวรรษที่ 21.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. 25(1). 273-292.
นพรัตน์ พันธุวาปี. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูยุคประเทศไทย 4.0 โรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดเลย. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม. 7(8). 34-45.
นันท์นภัส พิมพ์กรกิติกุล. (2565). แนวทางการทำงานเป็นทีมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
พงศ์นที คงถาวร และคณะ. (2564). แนวทางการจัดการและพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนการศึกษาเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการสอนของครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 44(2). 76-96.
พระมหาประยูร ธีรวโร. (2565). วิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศึกษา. 3(1). 33-40.
ภัทรพงศ์ ทรัพย์เจริญ (2567) ภาวะผู้นำร่วมรู้สึกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 9(1). 1227-1240.
รัชดา ไชยมี และ สุนทร คล้ายอ่ำ (2568) ภาวะผู้นำแบบนำร่วมของครูในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อองค์กรสมรรถนะสูงของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์. 7(2). 430-440.
วนิดา คนซื่อ. (2561). สภาพและปัญหาในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษของครูภายใต้หลักสูตรโครงการ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตร กระทรวงศึกษาธิการ เป็นภาษาอังกฤษ (Mini English Program: MEP) ใน จังหวัดพะเยา. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยพะเยา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2548). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนในโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (โรงเรียนสอนภาษาที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อ (English Program). กรุงเทพฯ : สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สุฑาพร คบหมู่ และคณะ (2567) การทำงานเป็นทีมของครูผู้สอนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารศิลปะการจัดการ. 8(3). 507-524.
อติพร เกิดเรือง. (2560). การส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เพื่อรองรับสังคมไทยในยุคดิจิทัล. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. 6(1). 173-184.
อนัญญา ทิพย์กำจร. (2560). กระบวนการบริหารการเปลี่ยนแปลงเพื่อพัฒนาสถานศึกษาท้องถิ่นสำหรับห้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ (Mini English Program: MEP) โรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดอุดรธานี. วารสารราชนครินทร์. 21(1). 80-96.
เอกราช ล้อแก้ว. (2565). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในการสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญในทัศนะของผู้ปกครองนักเรียน ในกลุ่มโรงเรียนไชยราชช้างแรก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ. 10(1). 76-86.
เอมอร จังศิริพรปกรณ์. (2553). สถิติอ้างอิง. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2568. จาก http://www.pioneer.netserv.chula.ac.th/~jaimorn/ b3st.htm
Guskey, T. R. (2000). Evaluation professional development. California : A sage.
Maslow, Abraham H. (1970). Motivation and Personality. New York : Harpers and Row.
Senge, Peter M. and others. (1999). The dance of change: the challenges of sustaining momentum in learning organizations. New York : London Currency/ Doubleday; Nicholas Breale.
Skinner. (1953). Applied History of Psychology/Learning Theories Science and Human Behavior. New York : Macmillan.
Yukl, G.A. (2002) Leadership in Organizations. 5th ed. Prentice Hall : Upper Saddle River.
