วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์
วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง จังหวัดเลย โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อเผยแพร่ผลงานวิชาการ ผลงานวิจัย ทางพระพุทธศาสนา ปรัชญา ศาสนา การศึกษา รัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ และนิติศาสตร์ ทั้งนี้ รูปแบบผลงานวิชาการที่วารสารจะพิจารณามี 2 แบบ คือ บทความวิชาการ บทความวิจัย โดยจะได้รับการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ก่อน จำนวน 2 ท่าน รูปแบบ double blinded เพื่อให้วารสารมีคุณภาพในระดับสากล และนำไปอ้างอิงได้ โดยตีพิมพ์ 2 ฉบับต่อปีฉบับที่ 1 มกราคม – มิถุนายน และ ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง
การพัฒนาสื่อเทคโนโลยีสิ่งอำนวยสะดวกและนวัตกรรม Audiobook เพื่อลดความเหลื่อมล้ำของคนพิการและคนด้อยโอกาสในสังคม
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันการให้บริการนวัตกรรม Audiobook และพัฒนานวัตกรรม Audiobook เพื่อลดความเหลื่อมล้ำของคนพิการทางสายตาและคนด้อยโอกาสในสังคม ในหน่วยสนับสนุนนักศึกษาเรียนร่วมพิการในมหาวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาพิเศษ และหน่วยบริการ DSS โดยใช้ระเบียบวิจัยแบบผสมผสานวิธี (Mix-method) การศึกษาสภาพปัจจุบันการให้บริการนวัตกรรม Audiobook ใช้การศึกษา 2 วิธี คือ 1) การศึกษาเชิงปริมาณ ประชากรที่ศึกษาประกอบด้วยผู้ให้บริการ Audiobook จำนวน 9 ราย ผู้รับบริการ Audiobook จำนวน 152 ราย เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามประมาณค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2) การศึกษาเชิงคุณภาพใช้การศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีจำนวน 1 แหล่ง คือ หน่วยบริการสนับสนุนนักศึกษาพิการเรียนร่วมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ส่วนการพัฒนาสื่อเทคโนโลยีสิ่งอำนวยสะดวกและนวัตกรรม Audiobook ใช้วิธีการวิจัยและพัฒนาเพื่อให้ได้นวัตกรรมที่สามารถลดช่องว่างความเหลื่อมล้ำให้ผู้ที่ด้อยโอกาสที่ยากในการเข้าถึงการอ่านตัวหนังสือปกติได้ ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการให้บริการยังมีความเหลี่อมล้ำของการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารของผู้พิการและผู้ด้อยโอกาส ผู้ให้บริการและหนังสือที่ให้บริการเล่มใหม่ ๆ ยังมีจำนวนน้อย ผลการศึกษามีค่าเฉลี่ยต่ำในทุกประเด็น แต่สิ่งที่มีส่วนดีคือเทคโนโลยีที่ทันสมัยเปิดโอกาสให้บริการหรือรับบริการได้รวดเร็วขึ้น 2) นวัตกรรม Audiobook ที่ได้สร้างขี้นจากผลการวิจัยสามารถใช้ผ่านอุปกรณ์พื้นฐานคือ โทรศัพท์สมาร์ทโฟนและคอมพิวเตอร์ทั่วไป ผลการประเมินนวัตกรรมโดยผู้เชี่ยวชาญ 9 คน อยู่ในระดับดีมากในภาพรวมทุกประเด็น Abstract The purposes of the research were to study the current condition of innovative audiobook service provision and to develop the audiobook innovation to reduce inequality of the vision disabled and the underprivileged in the Disabled Student Services Thammasat University (DSS TU). The research was conducted through the mixed-methods design. The current condition of innovative audiobook service provision was studied through two methods. 1) The quantitative approach was used to collect the data from nine audiobook service providers and 152 audiobook customers with the rating scale questionnaire. The data were analyzed in terms of frequency, percentage, mean and standard deviation. 2) The qualitative approach was used to study one best practice resource, which was DSS TU, and the data were collected by the in-depth interview of executives and analyzed by the content analysis. The development of technological media, facilities and innovations of audiobooks was engaged in the research and development (R&D) methodology to get an innovation that was capable to reduce a gap or an inequality for the vision disabled or the underprivileged to read the regular letters. The research findings were as follows: 1) The current condition of audiobook services was still found full of inequality for the disabled and underprivileged to access information; there were only a few audiobook service providers and new audiobooks. As a result of the research, each of them was found to be at a low level of mean scores. However, it was good that the up-to-date technology granted an opportunity to provide or receive faster services. 2) The innovative audiobooks, based upon the research result, were found to access via smart phones and a wide range of personal computers. The innovative assessment by nine experts was found to be overall at the highest level.
แสงเพชร เจริญราษฎร์
ประพันธ์ นึกกระโทก
สุชาติ พิมพ์พันธ์
##submission.copyrightStatement## https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0
การพัฒนากลไกการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทย
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาวิเคราะห์สภาพทั่วไปและปัญหาอุปสรรคเกี่ยวกับการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทย (2) ศึกษากลไกการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทย (3) นำเสนอการพัฒนากลไกการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 25 รูปหรือคน และการสนทนากลุ่มเฉพาะจำนวน 11 รูปหรือคน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้เทคนิควิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพทั่วไปและปัญหาอุปสรรคเกี่ยวกับการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทยมีเหตุปัจจัยที่มีความซับซ้อน และหลากหลายกระจายตัวมากขึ้น โดยเฉพาะต่อเหตุผลที่อิงอยู่กับขบวนการทางสังคม การเมืองภายนอก มากกว่าอิงอยู่กับผู้นำและแกนนำภายในพรรค 2) กลไกการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทยนั้นพรรคการเมืองต้องมีความจริงใจต่อการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง 3) การพัฒนากลไกการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทยโดยการนำหลักอิทธิบาท 4 มาใช้เป็นแนวทางในการกำหนดนโยบาย องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยนั้นชี้ให้เห็นว่าสาระสำคัญของการพัฒนากลไกการกำหนดนโยบายของพรรคการเมืองไทยนั้น เริ่มจากการก่อรูปนโยบายจากอุดมการณ์พรรคการเมือง นำไปสู่กระบวนการในการกำหนดนโยบายทางการเมืองภายใต้กรอบที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ ต่อมาเป็นการตัดสินใจนโยบาย แนวคิดและแนวทางการทำงานกับนโยบายของพรรค สอดคล้องและเป็นไปเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชน ยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข Abstract The objectives of the research were 1) to study and analyze the general conditions and obstructive problems related to policy-making mechanism of Thai political parties, 2) to study the policy-making mechanism of Thai political parties, and 3) to present the development of policy-making mechanisms of Thai political parties. It was a qualitative research, of which data were collected from 25 key informants and an eleven-person focus group discussion. The data were analyzed through the descriptive content analysis. The research findings were as follows: 1) The general conditions and obstructed problems, related to the policy-making mechanism of Thai political parties, were caused by more complex factors, diversified and distributed. They were specially based on external factors such as social movements and politics rather than internal factors like leaders and core persons within the parties. 2) The policy-making mechanism was based upon sincerity of Thai political parties in solving problems seriously. 3) The development of policy-making mechanism of Thai political parties was engaged in the political parties’ policy making, based upon the Buddhist principle of Iddhipāda. The knowledge base from the research demonstrated that the essence of development of Thai political parties’ policy-making mechanism began with the policy formation from their political ideologies leading to the process of political policy formation within the framework stipulated in the constitution. Later, a policy decision making, concepts and guidelines for working with party policies were consistent, beneficial for the nation and the people, and based upon the democratic system with the King as Head of State.
ภูริวัจน์ ปุณยวุฒิปรีดา
แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 (2) เพื่อพัฒนาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 และ (3) ประเมินแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 มีการดำเนินการ 3 ระยะ ในระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็น กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 308 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 33 คน และครูจำนวน 275 คน โดยการเปรียบเทียบจำนวนประชากรทั้งหมดตามตารางกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง (Krejcie and Morgan) และทำการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.81 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็น ระยะที่ 2 พัฒนาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21ขั้นตอนที่1 การศึกษาพหุกรณี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ขั้นตอนที่ 2 การสนทนากลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้สถิติเชิงพรรณนาวิเคราะห์ และระยะที่ 3 ประเมินแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบประเมินอิงเกณฑ์ผู้ทรงคุณวุฒิ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาสภาพปัจจุบันโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̅ = 3.62, S.D. = 0.13) สภาพที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 4.92, S.D. = 0.08) และค่าดัชนีลำดับความต้องการจำเป็นลำดับที่ 1 คือ ด้านการนิเทศและประเมินผลการสอนของครู (PNIModified= 0.58) 2) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 มีองค์ประกอบ 5 ด้าน 3) ผลการประเมินแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 4.90, S.D. = 0.23) ABSTRACT The purposes of the research were to (1) study current conditions, desirable conditions and necessary needs of the guidelines on development of instructional leadership of the 21st century administrators under Loei Primary Educational Service Area Office 2, (2) to develop the guidelines on development of instructional leadership of the 21st century administrators under Loei Primary Educational Service Area Office 2, and (3) to assess the guidelines on development of instructional leadership of 21st century administrators under Loei Primary Educational Service Area Office 2. The research was conducted into three phrases. The first phrase was on the study of current conditions, desirable conditions, and necessary needs. The 308 samples of the research were 33 school administrators and 275 teachers, selected by Krejcie and Morgan’s table and the stratified random sampling. The research instrument used for data collection was the questionnaire with reliability of 0.81; the statistics used for data analysis comprised of frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, and the priority needs index (PNI). The second phrase was on the development of the guidelines on development of instructional leadership of the 21st century administrators, consisting of two steps: the first step was on the multi-case study, in which the instrument used for data collection was the semi-structured interview; the second step was on the focus group discussion, by which the instrument used for data collection was the focus group note, and the data analysis was conducted by the descriptive statistics. The third phrase was on the assessment of the guidelines on development of instructional leadership of the 21st century administrators, in which the instrument was the criterian-referenced evaluation, and the statistics used for data analysis were arithmetic mean and standard deviation. The research results were as follows: 1) The current condition was found to be overall at a high level (x̅ = 3.62, S.D. = 0.13), the desirable was found to be overall at the highest level (x̅ = 4.92, S.D.= 0.08), and the first priority needs index comprised of the teaching supervision and the teaching assessment (PNIModified = 0.58). 2)The guidelines on development of instructional leadership of the 21st century administrators consisted of five factors. 3) The assessment of the guidelines on development of instructional leadership of the 21st century administrators was found to be overall at the highest level (x̅ = 4.90, S.D. = 0.23).
สุขุม พรมเมืองคุณ
รูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง
งานวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี (Mixed Research Method) มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษารูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ โดยแบ่งขั้นตอนการวิจัยเป็น 2 ขั้นตอน ประกอบด้วย ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาความพร้อมการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง ประกอบด้วย ระยะที่ 1 ความพร้อมของอาจารย์ในการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ระยะที่ 2 ความพร้อมของนักศึกษาในการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง ประกอบด้วย ระยะที่ 1 การศึกษารูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ระยะที่ 2 การจัดรูปองค์กรเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ระยะที่ 3 การเตรียมความพร้อมการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ระยะที่ 4 การศึกษาความพึงพอใจการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลปรากฏผลดังนี้ (1) การจัดเตรียมเนื้อหา การจัดเตรียมสื่อการเรียนการสอน การจัดเตรียมวิธีการวัดผลการเรียน ผลการประเมิน พบว่า ความสอดคล้องกันอยู่ในระดับมากที่สุด (2) การสาธิตการเรียนการสอนออนไลน์ จากการประเมินพบว่า โดยภาพรวมของการสาธิตการเรียนการสอนออนไลน์ อยู่ในระดับมาก (3) การจัดอบรมนักศึกษาในการเรียนการสอนออนไลน์ ผลการประเมิน พบว่า โดยภาพรวมของการสาธิตการเข้าใช้งานระบบ การรับ - ส่งงานของนักศึกษาอยู่ในระดับมากที่สุด (4) การศึกษาความพึงพอใจการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ นักศึกษามีความพึงพอใจการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก
บันทะชัย ภูพิมทอง
จิณณวัตร แทนพันธ์
ประภาส ลาวัณย์ศิริ
สุขพัฒน์ อนนท์จารย์
ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา กลุ่มที่ 8
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับประสิทธิผลการบริหารวิชาการ 2) ศึกษาปัจจัยด้านความสัมพันธ์และการมีส่วนร่วมของโรงเรียนกับชุมชน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยกับประสิทธิผลการบริหารวิชาการ 4) เพื่อศึกษาอำนาจพยากรณ์ ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการ และ 5) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา กลุ่มที่ 8 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 181 คน โดยการสุ่มแบบชั้นภูมิ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิผลการบริหารวิชาการ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการ โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการบริหารวิชาการ โดยภาพรวม มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีความสัมพันธ์กันในระดับปานกลาง ปัจจัยด้านความสัมพันธ์และการมีส่วนร่วมของโรงเรียนกับชุมชน ปัจจัยด้านการจัดการงบประมาณ และปัจจัยด้านสื่อวัสดุ อุปกรณ์และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา มีอำนาจพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารวิชาการ มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์พยากรณ์ .534 โดยสามารถร่วมกันทำนายระดับประสิทธิผลการบริหารวิชาการ ได้ร้อยละ 53.40 แนวทางในการพัฒนาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการ มี 3 ด้าน คือ 1) ด้านความสัมพันธ์และการมีส่วนร่วมของโรงเรียนกับชุมชน 2) ด้านสื่อวัสดุ อุปกรณ์และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา และ 3) ด้านการจัดการงบประมาณ Abstract The objectives of this research were 1) to study the level of effectiveness of academic administration, 2) to study factors on relationship and participation of schools and communities, 3) to study the relationship between the factors and the effectiveness of academic administration, 4) to study the predictive power affecting the effectiveness of academic administration; and 5) to study the guidelines for the development of factors affecting the effectiveness of academic administration. The sample group of 181 administrators and teachers from Phrapariyattidhamma School on General Education, Group 8, were selected by the stratified random sampling. The statistics used for data analysis comprised of frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, Pearson’s correlation coefficient, and the stepwise multiple regression analysis. The findings of the research were as follows: 1. The effectiveness of academic administration was found to be overall at a high level. 2. Factors affecting the effectiveness of academic administration were found to be overall at a high level. 3. Factors affecting the effectiveness of academic administration were overall related to the academic administration effectiveness at a statistically significant level of .05 with the moderate correlation. 4. Such factors as the relationship and participation between the school and the community, budget management, educational equipment and technology were found capable to predict the effectiveness of academic administration at a statistically significant level of 0.01 with a predictive coefficient of .534, which could be used to predict 53.4% of the effectiveness of academic administration. 5. The guidelines on development of factors affecting the effectiveness of academic administration consisted of three aspects; 1) the relationship and participation between the school and the community, 2) instructional media and materials as well as educational equipment and technology, and 3) budget management. Keywords: Academic Administration; Effectiveness; Phrapariyattidham School;
วิเชียร เจริญธรรม
วาโร เพ็งสวัสดิ์
เอกลักษณ์ เพียสา
การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง ประชากรในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง จำนวน 94 รูป/คน ซึ่งลงทะเบียนเรียนรายวิชา การปฏิบัติกรรมฐาน ในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2563 กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ ทาโร่ ยามาเน่ (1967, p. 608) และใช้วิธีสุ่มแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวนทั้งสิ้น 76 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรมของนักศึกษา 2) แบบสอบถามเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรมที่นักศึกษารู้จัก และ 3) แบบสอบถามเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรมที่นักศึกษาต้องการพัฒนา สถิติที่ใช้ในวิจัยประกอบด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบียงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณธรรมจริยธรรมที่นักศึกษาต้องการพัฒนา ประกอบด้วย (1) ความมีวินัย (2) ความรับผิดชอบ (3) ความซื่อสัตย์ 4) ความอดทนอดกลั้น (5) ความมีเมตตา (6) ความเสียสละ และ (7) ความกตัญญูกตเวที 2) ระดับคุณธรรมจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง โดยรวมอยู่ที่ระดับมาก (x̅ = 3.97, S.D. = 0.170) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านเรียงลำดับจากมากไปน้อย ดังนี้ ความซื่อสัตย์ (x̅ = 4.34, S.D. = 0.075) รองลงมาได้แก่ ความเสียสละ (x̅ = 4.27, S.D. = 0.094) ความอดทนอดกลั้น (x̅ = 3.99, S.D. = 0.055) ความกตัญญูกตเวที (x̅ = 3.86, S.D. = 0.157) ความมีเมตตา (x̅ = 3.85, S.D. = 0.236) ความมีวินัย ( = 3.74, S.D. = 0.143) และความรับผิดชอบ (x̅ = 3.71, S.D. = 0.254) 3) นักศึกษามีความพึงพอใจโดยรวมเกี่ยวกับการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม อยู่ที่ระดับมาก (x̅ = 4.00, S.D. = 0.447) นักศึกษามีความพึงพอใจโดยรวมในการเรียนการสอนในรายวิชา การปฏิบัติกรรมฐาน อยู่ที่ระดับมาก (x̅ = 4.00, S.D. = 0.168) นักศึกษามีความพึงพอใจโดยรวมในกิจกรรมไหว้พระสวดมนต์อยู่ที่ระดับมาก (x̅ = 3.99, S.D. = 0.098) นักศึกษามีความพึงพอใจโดยรวมในการเข้าร่วมโครงการพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมประจำปี 2563 อยู่ที่ระดับมาก (x̅ = 3.96, S.D. = 0.145) Abstract The objectives of the research were to study the moral and ethical level of Mahamakut Buddhist University, Srilanchang Campus students, and to study the students’ satisfaction with moral and ethical development of MBUSLC students. The population of the research was a total of 94 MBUSLC freshmen, enrolling in Meditation Practice during the first semester of the academic year 2563; 76 research samples were totally selected through Taro Yamane’s sampling method and the stratified random sampling. The instruments used for data collection were 1) the questionnaire on morality and ethics of MBUSLC freshmen, 2) the survey on remembered morality and ethics, and 3) the survey on morality and ethics required for development. The statistics used for data analysis consisted of frequency, percentage, mean, and standard deviation. The findings of the research were as follows: 1) The morality and ethics, required for development by the MBUSLC freshmen, comprised of (1) orderliness, (2) responsibility, (3) honesty, 4) toleration, (5) loving-kindness, (6) sacrifice, and (7) gratitude. 2) The moral and ethical level of MBUSLC students was found to be overall at a high level (x̅ = 3.97, S.D. = 0.170). Separately considered in the descending order, honesty was found to be at a high level (x̅ = 4.34, S.D. = 0.075), followed by sacrifice (x̅ = 4.27, S.D. = 0.094), toleration (x̅ = 3.99, S.D. = 0.055), gratitude (x̅ = 3.86, S.D. = 0.157), loving-kindness (x̅ = 3.85, S.D. = 0.236), orderliness (x̅ = 3.74, S.D. = 0.143), and responsibility (x̅ = 3.71, S.D. = 0.254), respectively. 3) The satisfaction of MBUSLC students with moral and ethical development for students was found to be overall at a high level (x̅ = 4.00, S.D. = 0.447); the satisfaction of MBUSLC students with the Meditation Practice subject was found to be overall at a high level (x̅ = 4.00, S.D. = 0.168), the satisfaction of the students with weekly praying activities was found to be overall at a high level (x̅ = 3.99, S.D. = 0.098), and the satisfaction of the students with the moral and ethical development project B.E. 2563 was found to be overall at a high level (x̅ = 3.96, S.D. = 0.145). Keywords: Development; Morality and Ethics; Student; Mahamakut Buddhist University, Srilanchang Campus;
พระครูปลัดจักรพล สิริธโร
พิมพ์อร สดเอี่ยม
ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์: กรณีศึกษา วัดศรีสว่างวารี อำเภอเมือง จังหวัดเลย
งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดศรีสว่างวารี ตำบลน้ำสวย อำเภอเมือง จังหวัดเลย ที่มีรูปแบบการจัดกิจกรรมของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดศรีสว่างวารี ตำบลน้ำสวย อำเภอเมือง จังหวัดเลย กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 33 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลในครั้งนี้คือ แบบสอบถามความพึงพอใจในการจัดหลักสูตร และการจัดกิจกรรมของศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดศรีสว่างวารี ตำบลน้ำสวย อำเภอเมือง จังหวัดเลย การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดศรีสว่างวารี ตำบลน้ำสวย อำเภอเมือง จังหวัดเลย มีกิจกรรมสอนศีลธรรม และให้ผู้มีที่มาเรียนได้รับประทานอาหารโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย จำนวน 22 คน คิดเป็นร้อยละ 66.7 และเพศหญิง 11 คน คิดเป็นร้อยละ 33.3 ผลการศึกษาประเด็นด้านความพึงพอใจในศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดศรีสว่างวารี ตำบลน้ำสวย อำเภอเมือง จังหวัดเลย โดยภาพรวมมีคความพึงพอใจอยู่ในระดับปานกลาง อยู่ในระดับปานกลาง (x̅ = 3.51, S.D. = 0.73) คำสำคัญ: ความพึงพอใจ; การศึกษาพระพุทธศาสนา; ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์; Abstract The objective of the survey research was to study satisfaction of the students with the model of learning activities of Sunday Buddhist Learning Center, Sri Sawang Waree Temple, Nam Suay sub-district, Mueang district, Loei province. The research samples were thirty-three students of Sunday Buddhist Learning Center in Sri Sawang Waree Temple. The instrument used for data collection was the questionnaire on the student satisfaction with the course, and the learning activity organization of Sunday Buddhist Learning Center, Sri Sawang Waree Temple, Nam Suay sub-district, Mueang district, Loei province. The data were statistically analyzed by percentage, arithmetic mean and standard deviation. The results of the research revealed that the satisfaction of the students with Sunday Buddhist Learning Center, Wat Si Sawang Waree, Nam Suay sub-district, Mueang district, Loei province was found to be overall at a moderate level (x̅ = 3.51, S.D. = 0.73). It was resulted from the center provided the students with moral and ethical activities and free lunch. The majority of respondents were 22 males, representing 66.7%, and 11 females, accounting for 33.3%. Keywords: Satisfaction; Buddhist Study; Sunday Buddhist Learning Center;
วุฒิพงศ์ เนติธีรัตน์
ความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อรูปแบบการจัดกิจกรรม ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุจังหวัดเลย
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อรูปแบบการกิจกรรมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุจังหวัดเลย (ชุมชนหนองผักก้าม ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย) โดยทำการศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุเลย (ชุมชนหนองผักก้าม ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย) จำนวน 102 คน โดยใช้ข้อมูลที่เป็นแบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้สถิติค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (x̅) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และสรุปผลการวิจัยเชิงพรรณนาวิธี ผลการวิจัย พบว่า ความพึงพอใจของผู้สูงอายุที่มีต่อรูปแบบการกิจกรรมในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุจังหวัดเลย ในด้านหลักสูตร มีความพึงพอใจอยู่ในระดับปานกลาง ซึ่งมีค่าเฉลี่ย (x̅) เท่ากับ 2.20 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.40 และความพึงพอใจในด้านกิจกรรม อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ย (x̅) เท่ากับ 2.33 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 0.60 และมีข้อแสอแนะให้จัดกิจกรรมให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้สูงอายุ คำสำคัญ: ความพึงพอใจ; การพัฒนาคุณภาพชีวิต; โรงเรียนผู้สูงอายุเลย ABSTRACT The objective of the survey research was to study the satisfaction of the elderly with the model of activities for development of the elderly life quality in Loei province. The samples were 102 elderly students of Loei Elderly School, Nong Phak Kam Community, Kut Pong sub-district, Mueang Loei district, Loei province. The research instrument was the questionnaire; the statistics used for data analysis comprised of percentage, arithmetic mean, and standard deviation. The research was summarized by the descriptive analysis. The research findings were as follows: 1) In terms of the curriculum, the satisfaction of elderly students with the activity model for development of the elderly life quality in Loei Elderly School was found to be at a moderate level (x̅ = 2.20, S.D. = 0.40); in terms of the activities, their satisfaction was found to be at a moderate level (x̅ = 2.33, S.D. = 0.60). 2) The recommendation of elderly students was that given activities should be consistent with the elderly’s needs. Keywords: Satisfaction; Quality of Life; Elderly School;
การให้บริการประชาชนของภาครัฐตามหลักพุทธธรรม
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการให้บริการประชาชนของภาครัฐภายใต้หลักการภาครัฐของประชาชน เพื่อประชาชน และประโยชน์ส่วนรวม และ 2) เพื่อนำหลักอิทธิบาท 4 มาประยุกต์ใช้ในการให้บริการประชาชนของภาครัฐ กล่าวคือ บริการของภาครัฐมีประสิทธิภาพและมีคุณภาพเป็นที่ยอมรับของผู้ใช้บริการ และภาครัฐมีการดำเนินการที่มีประสิทธิภาพด้วย การนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ตามหลักหรือแนวทางการให้บริการอย่างเสมอภาค การให้บริการที่ตรงเวลา การให้บริการอย่างเพียงพอ การให้บริการอย่างต่อเนื่อง และการให้บริการอย่างก้าวหน้า อันจะก่อให้เกิดการบรรลุเป้าหมายตามแผนแม่บทยุทธศาสตร์ชาติของภาครัฐ และความพึงพอใจของผู้รับบริการ หน่วยงานภาครัฐ มีการนำเอาหลักพุทธธรรมมาประยุกต์ใช้ในการทำงาน อันจะทำให้การทำงานบรรลุเป้าหมาย และสร้างความพึงพอใจให้แก่ประชาชน โดยปฏิบัติตามหลักอิทธิบาท 4 คือ (1) ฉันทะ คือ ความพอใจรักใคร่สิ่งนั้น ความพอใจจะส่งผลไปสู่การทำงานด้วยความเพียร (2) วิริยะ คือ ความพยายามทำสิ่งนั้น ทำงานด้วยความเพียร ซึ่งจะนำไปสู่การทำงานให้สำเร็จตามเป้าหมาย (3) จิตตะ คือ ความเอาใจฝักใฝ่ในสิ่งนั้น มีการตรวจตรา และระมัดระวังความปลอดภัย อันจะนำไปสู่ความมีประสิทธิภาพของงาน (4) วิมังสา คือ ความพิจารณาใคร่ครวญหาเหตุผลในสิ่งนั้น มีการหมั่นตริตรองใช้สติปัญญาพิจารณาเหตุผลในสิ่งนั้นๆ ต้องพยายามหาข้อบกพร่องจากงานนั้น ปรับปรุงให้ดีขึ้น ซึ่งจะนำไปสู่การใช้สติปัญญาแก้ปัญหาได้อย่างถูกต้องเหมาะสม คำสำคัญ: การให้บริการประชาชน; ภาครัฐ; หลักพุทธธรรม; Abstract The objectives of the academic article were 1) to study the state-run public services under the principle ‘The public sector of the people,’ and 2) to apply the Fourfold Iddhipāda (Four Bases for Success) to the state-run public services. It was to study that the efficiency and quality of the public services were accepted by the users; the public services were effectively provided with applied technologies, and based on equitable service, timely service, ample service, continuous service, and progressive service. Such services would lead to achievement of the government's target according to the national strategy and its master plans, and the satisfaction of service recipients. The application of the Buddhist principles to public services was contributed to the state target achievement and the people’s satisfaction. The applied principle of Buddhism, the Fourfold Iddhipāda, accounted for the following: 1) Chanda (will or aspiration). An aspiration was brought about working with perseverance. 2) Viriya (exertion or endeavor). It was an effort to work until the success was achieved. 3) Citta (thoughtfulness). An active thought was endowed with safety investigation and precaution leading to work efficiency. 4) Vimaṅsa (investigation or examination). It was referred to the contemplation to investigate the reason in things, an exertion to think over things, and an attempt to discover defects of work in order to correct or solve problems properly. Keywords: Public Service; Public Sector; Buddhist Principle;
ศิรวัฒน์ ครองบุญ
การสื่อสารทางการเมืองตามหลักพุทธธรรม
การสื่อสารทางการเมืองของผู้นำที่มีต่อประชาชนในสังคมปัจจุบัน คือเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาสังคมและประเทศชาติ เพราะปัจจุบันการสื่อสารทางการเมืองในประเทศไทยจะประสบปัญหาจากผู้สื่อสาร เนื่องจากผู้นำทางการเมืองในระดับต่าง ๆ ยังขาดทักษะในการสื่อสาร ซึ่งเป็นปัจจัยหลักมาจากข้อจำกัดหลายด้าน อาทิเช่น ผู้ส่งสารขาดทักษะในการเข้าถึงข้อมูลที่ไม่รู้จริง กระบวนการส่งสารไม่มีความชัดเจน เครื่องมือสื่อสารยังไม่ทันต่อเหตุการณ์ปัจจุบัน และผู้รับสารยังไม่สามารถเข้าถึงสารที่ผู้ส่งสารส่งมาได้อย่างแท้จริง จึงนำมาสู่การเขียนบทความวิชาการชิ้นนี้ โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อสื่อให้กลุ่มต่าง ๆ ที่มีบทบาทในการสื่อสารในทางการเมืองสู่สังคมภาคประชาชน อาทิเช่น ผู้ปกครองของรัฐรวมถึงนักการเมืองระดับชาติ ระดับภูมิภาค และระดับท้องถิ่นตลอดจนประชาชนทั่วไปให้ตระหนักถึงการอยู่ร่วมกันภายใต้ระบอบการปกครองประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ให้ยึดมั่นในหลักพุทธศาสนาในการสื่อสารทางการเมืองแบบตรงไปตรงมา มีความซื่อสัตย์ทั้งต่อหน้าและลับหลัง เพื่อธำรงไว้ในหลักการมีส่วนร่วมในทางการเมืองโดยยึดหลักการสื่อสารทางการเมืองเป็นพื้นฐานในการประกอบกิจต่าง ๆ ในสังคม เศรษฐกิจ การเมือง อย่างยั่งยืนต่อไป คำสำคัญ: การสื่อสาร; การเมือง; หลักพุทธธรรม; Abstract The political communication of a leader to the people in the current society was an important tool for development of the society and the nation because, at the time, the political communication in Thailand had several problems from the messengers as some political leaders at various levels were without communication skills. Such a problem was derived from some limitations. For example, the message sender was without a skill to retrieve real or correct information, the process of message sending was not clearly distinct, the communication equipment was not up-to-date, and the message receiver was unable to access what the message sender sent. Therefore, it was a reason for the author to demonstrate this academic article, of which the objective was to inform several groups with duties or responsibilities on political communication to the public to recognize coexistence under Thailand’s constitutional monarchy, to adhere the Buddhist principles in political communication, and to be with honesty in order to maintain the political participation. In addition, it was aimed at utilization of political communication as the basis for business operations in social, economic and political sustainability. Keywords: Communication; Politics; Buddha-dhamma;
พิบูลย์ เพียรพานิชกุล
อัฉราวรรณ์ ใจยะเขียว
การมีส่วนร่วมทางการเมืองกับการพัฒนาระบอบประชาธิปไตย
การมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของไทยปรากฎว่าปัจจุบันภาคประชาชนยังเข้าไม่ถึงโดยเท่าที่ควร เนื่องจากเครื่องมือที่สำคัญในการพัฒนาสังคมและประเทศชาติในทางการเมืองก็คือ การมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาชนที่สามารถจะพัฒนาคนให้มีคุณลักษณะตามที่สังคมต้องการที่จะต้องแสดงบทบาทให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมโดยรวม ปัจจุบันภาคประชาชนกำลังก้าวเข้าสู่ยุครุ่งเรืองของนวัตกรรมและวิวัฒนาการของเทคโนโลยี อันเป็นยุคที่ได้มาซึ่งระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ซึ่งมีความสลับซับซ้อน มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทำให้ภาคประชาชนและสังคมของไทยถึงเวลาปรับเปลี่ยนอีกครั้งทำให้ความต้องการทางด้านประชาธิปไตยไม่มีความสอดคล้องกับความต้องการบริบทของสังคมไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมทั้งการเข้าใจในระบอบประชาธิปไตยในระดับท้องถิ่นรวมไปถึงระดับชาติในทางปกครองทุกระดับ ซึ่งมีความย้อนแย้งกับระบอบการปกครองประชาธิปไตยที่ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนได้ ซึ่งโดยภาคประชาชนหรือปวงชนชาวไทยทั้งประเทศ คือเจ้าของอำนาจอธิปไตยโดยแท้จริง คำสำคัญ: การมีส่วนร่วมทางการเมือง; การพัฒนา; ประชาธิปไตย; Abstract The political participation in Thailand's democratic regime revealed that at present, the civil sector was probably unable to access. As regards, an important tool for political development of the society and the nation was the political participation of the civil sector, which was believed to develop people with the characteristics as the society needed. The people at present were required by the society to play their roles in accordance with the change of society. Currently, the civil sector entered the heyday of innovation and technological evolution, which was the period when the Democratic form of Government with the King as Head of State was very complicated with the rapid change. So, it was the time for another change because the civil sector and the society found their democratic need was inconsistent with the context of Thai society. At the same time, understanding of democracy from the local level to the national level was contradictory to the country’s democracy that was unable to meet with the people’s needs. As known, the civil sector, all Thai people over the country, were the owners of sovereignty in reality. Keywords: Political Participation; Development; Democracy;
ความสำคัญของพระพุทธศาสนากับการอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
บทความนี้เป็นบทความวิชาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความสำคัญของพระพุทธศาสนากับการอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ในฐานะที่พระพุทธศาสนาเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในท้องถิ่นและเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมายาวนาน จึงจำเป็นจึงมีความจำเป็น ที่จะต้องอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ เพื่อเป็นกระบวนการในแนวทางใหม่ที่ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นชาตินิยม นอกจากนี้ยังมีเป้าหมายที่สำคัญจะ “คืนประวัติศาสตร์” ให้แก่ประชาชน เพื่อให้รับรู้และตระหนักถึงสถานภาพของตัวเองในประวัติศาสตร์โดยรวมอีกด้วย การศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นแบบใหม่นั้น มุ่งศึกษากิจกรรมหรือประสบการณ์ทุก ๆ ด้านของสังคมใน “ท้องถิ่น” หนึ่ง ๆ โดยเน้นให้ความสำคัญที่ตัวประชาชนทุกระดับในฐานะผู้สร้างและเป็นเจ้าของประวัติศาสตร์ร่วมกัน ทั้งนี้โดยเปิดโอกาสให้ประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการการศึกษาเพื่อสร้างองค์ความรู้ด้วยการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่นในลักษณะนี้จะทำให้เกิดความเข้าใจ และตระหนักถึงความเป็นมาของชีวิตของประชาชนได้อย่างรอบด้านและลึกซึ้ง ความรู้เหล่านี้จะช่วยฟื้นฟูสำนึกประวัติศาสตร์ในชุมชนขึ้นมาใหม่หลังจากที่ถูกกระแสการพัฒนาในแนวทางเก่าทำลายให้ลืมเลือนหรือขาดความมั่นใจมานาน ให้กลับคืนมามีความเชื่อมั่นในตนเองและมีศักยภาพที่จะนำเอาภูมิปัญญาต่าง ๆ ของบรรพบุรุษมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันปัจจุบันได้มากขึ้น และอีกอย่างหนึ่งความรู้ความเข้าใจประวัติศาสตร์ดังกล่าว ยังเป็นพลังที่เข้มแข็ง ช่วยให้คนในท้องถิ่นต่าง ๆ สามารถฟื้นฟูให้แก่สถาบันศาสนาและวัฒนธรรมที่จะเพิ่มพลังให้แก่ชาวบ้านในการที่จะสามารถเลือกแนวทางการดำเนินชีวิตที่เป็นของเขาเองได้หลายทาง มีศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์มีทางเลือกอันเหมาะสมสำหรับตัวเองมากขึ้น คำสำคัญ: พระพุทธศาสนา; การอนุรักษ์; ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น; Abstract The objective of the academic article is to demonstrate the importance of Buddhism and the preservation of local history. As Buddhism was the spiritual center of the local people and had been part of the local history for a long time. Therefore, it was necessary to preserve the history as a process in a new way that was not the local nationalist history. In addition, the purpose of historical preservation was also to ‘restore’ the history to the people in order to have them perceive and recognize their status in the whole history. The new-style study of local history was aimed at the study of social activities or experiences in a locality, including local people at all levels as a creator and an owner of the history. According to the study, the people were given an opportunity to participate in the study process with the purpose to create the knowledge base from the local history. The study of local history made people understand and recognize the background of people’s life in a locality. The knowledge would restore the people’s awareness of history in the community after it was deteriorated and forgotten by the old wave of development. The people’s self-confidence, absent for a long time, would also be recovered until they were more potential to apply their ancestor’s wisdom to their daily life. On the other hand, their comprehension of local history remained a strong power to assist the people in localities to rehabilitate religious and cultural institutions, to empower the villagers capable to choose their own life, and to encourage the people with dignity of human beings to choose more appropriate choices for themselves. Keywords: Buddhism; Preservation; Local History;
พระครูสารกิจประยุต (กาบ ฐานทตฺโต)
พระปลัดพนมภรณ์ ฐานิสฺสโร
ยุทธวิธีรั้วของชาติกับการป้องกันภัยคุกคามภายใน
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสื่อสารให้ผู้อ่านได้มองเห็นบริบทการทำหน้าที่ของทหารที่มีต่อชุมชน และเพื่อให้ผู้อ่านได้ตระหนักถึงการปกป้องเอกราชของไทยโดยผู้เขียนเป็นผู้ลงปฏิบัติในพื้นที่จริงโดยใช้การดำเนินการทางทหารเพื่อช่วยเสริมสร้างสภาวะแวดล้อมให้มีความมั่นคงเกิดเสถียรภาพ และเกื้อกูลต่อการเสริมสร้างพลังอำนาจแห่งชาติในด้านต่าง ๆ ให้เข้มแข็ง กิจกรรมที่กระทำมีได้หลายรูปแบบ ผลจากการปฏิบัติงานพบว่า ชุมชนมีความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่โดยทางหน่วยงานได้ทำแบบสำรวจความพึงพอใจในภาพรวมพบว่าประชาชนในพื้นที่ส่วนมากมีความพึงพอใจถึงร้อยละ 85 นอกจากนี้ยังได้ติตามประเมินผลหลังจากเสร็จสิ้นโครงการคือจากการสัมภาษณ์ และสังเกต พบว่าประชาชนได้ตระหนักถึงพิษภัยและภัยคุกคามของยาเสพติดมากขึ้น ประชาชนหันมาทำเกษตรแบบอินทรีย์เพิ่มมากขึ้น และที่สำคัญที่สุดในการทำงานที่บรรลุวัตถุประสงค์มากที่สุดคือประชาชนมีความเข้าใจในบทบาทของการทำงานของทหาร มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีและให้ความร่วมมือในการทำงานกับเจ้าหน้าที่ทหารเป็นอย่างดี คำสำคัญ: ยุทธวิธีรั้วของชาติ; การป้องกันภัยคุกคามภายใน; Abstract The objectives of the academic article were to communicate with the readers the context of the military services towards the community, and to make the readers aware of the protection of Thai independence. The author by himself worked in the field and utilized military actions to strengthen the environment for stability and to contribute to empowerment of the country’s various aspects. However, activities could be taken in many forms. The performance results revealed that the community was satisfied with the performance of the military. Apart from the poll, 85% of most people were satisfied. In addition, an evaluation after the project by the interview and observation methods was found that people were highly aware of dangers and threats from drugs. The most important thing, which was regarded as an achievement of the project, was that people understood the roles of the military, had good relationship, and cooperated to work with the military. Keywords: Military Strategies; Protection of Internal Threats;
ธีรพงษ์ แหวนเพ็ชร
ณฐภัทร อยู่เมือง
กลวิธีทางภาษาในการประกอบสร้างพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ในนวนิยายสัจนิยมมหัศจรรย์ เรื่อง “นางพญาอสรพิษ”
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีทางภาษาในการประกอบสร้างพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ในนวนิยายสัจนิยมมหัศจรรย์เรื่องนางพญาอสรพิษของ ตรี อภิรุม โดยใช้กรอบแนวคิดด้านพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ แนวคิดสัจนิยมมหัศจรรย์ และแนวคิดการประกอบสร้างความหมาย เลือกศึกษาใน 6 ประเด็น ได้แก่ 1) ภาษาเล่าความจริง 2) ภาษาสร้างความเหนือจริง 3) ภาษาสร้างอารมณ์ 4) ภาษาสื่อความก้าวร้าวรุนแรง 5) ภาษาสื่อความคิดทางการเมือง 6) ภาษาจากคำยืมบาลีสันสกฤต ผลการศึกษาพบว่า พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ในนวนิยายสัจนิยมมหัศจรรย์เรื่องนางพญาอสรพิษของ ตรี อภิรุม มีการประกอบสร้างผ่านภาษา ดังนี้ 1) ภาษาเล่าความจริง เป็นการเสนอเนื้อหาเรื่องราวที่ใช้ภาษาแทรกเรื่องเล่าอิงประวัติศาสตร์ของยุคสมัย 2) ภาษาสร้างความเหนือจริง เป็นการสร้างความเหนือจริงเกี่ยวกับความลี้ลับของผู้คน รวมถึงเรื่องวิญญาณ โดยตั้งคำถามกับความตายและเรื่องเหนือธรรมชาติ 3) ภาษาสร้างอารมณ์ เป็นการสร้างอารมณ์ความรู้สึกให้ผู้อ่านเกิดอารมณ์คล้อยตามในความเชื่อของกฎแห่งกรรม 4) ภาษาสื่อความก้าวร้าวรุนแรง เป็นเรื่องเลียนแบบเหตุการณ์จริงในสังคมแล้วแทรกจินตนาการของชีวิตมนุษย์อย่างตรงไปตรงมา 5) ภาษาสื่อความคิดทางการเมือง เป็นการนำเสนอในรูปการถกเถียงเกี่ยวกับปรัชญาการเมืองและเสนอในรูปการต่อสู้ทางการเมือง 6) ภาษาจากคำยืม เป็นการใช้ภาษาสันสกฤตและภาษาบาลีที่เป็นศัพท์สูงที่ใช้สื่อความหมายด้านหลักธรรมทางพุทธศาสนา คำสำคัญ: กลวิธีทางภาษา; การประกอบสร้างความหมาย; พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์; นวนิยายสัจนิยมมหัศจรรย์; นางพญาอสรพิษ; Abstract The objective of the academic article was to study the linguistic strategies in the construction of the sacred space in Tri Aphirum’s magical realism novel Nang Phya Asoraphit (Queen Snake),” based upon the concepts of sacred space, magical realism, and meaning construction. Tri Aphirum was a pseudonym or a pen name of Thep Chumsai Na Ayutthaya, honoured and praised as one of Thailand’s national artists in the field of literary art. The sacred space was studied through six linguistic strategies, namely, 1) realistic narration, 2) surrealistic narration, 3) emotional narration, 4) narration on offense and violence, 5) narration on political thoughts, and 6) borrowings from Pali and Sanskrit. The study revealed that the sacred space in Tri Aphirum’s magical realistic novel Nang Phya Asoraphit was constructed through the following linguistic strategies: 1. The realism was periodically inserted and described through the historical narratives at that time. 2. The surrealism was proclaimed through people’s beliefs in enigmatic mysteries, including a soul, with some questions on death and supernatural things. 3. The emotional narration was aimed at encouraging the readers to go along with the fiction and believe in the law of action (Karma). The offense and violence were differently narrated by imitating the social events in reality and exactly expanding them through the writer’s imagination in human life. 5. The narration of political thoughts at that time was communicated in the formations of political philosophical discussion and political struggle. 6. Pali and Sanskrit words, regarded as the high-class alternatives, were borrowed to communicate Buddhist teachings. Keywords: Linguistic Strategy; Meaning Construction; Sacred Space; Magical Realistic Novel; Nang Phya Asoraphit;
กิตติยา คุณารักษ์
พรพิมล เพ็งประภา
หลักความเสมอภาคทางการเมืองในพระไตรปิฎก
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อชี้ให้เห็นถึงลักษณะคำสอนทางพระพุทธศาสนาตามแนวทางความเสมอภาค พัฒนาการทางหลักความเสมอภาคในทางเมืองการปกครองแบบประชาธิปไตยของสงฆ์ และรูปแบบคำสอนของพระพุทธศาสนาว่าด้วยหลักความเสมอภาคในพระไตรปิฎก โดยได้ศึกษาจากพระไตรปิฎก แนวคิด ทฤษฎี และเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดทางการเมืองว่าด้วยหลักความเสมอภาคในพระไตรปิฎก พบว่าลักษณะของคำสอนทางพระพุทธศาสนาตามแนวทางความเสมอภาค คือ หลักการและแนวทางในการพัฒนาเมือง ให้มีวิถีชีวิตตามวิถีประชาธิปไตยนั้น สอดรับกับหลักการและแนวทางที่ปรากฏในพระพุทธศาสนาอย่างมีนัยสำคัญ เพราะพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่เน้น และให้ความสำคัญต่อการพัฒนาพลเมืองของรัฐนับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน พัฒนาการทางหลักความเสมอภาคในทางเมืองการปกครองแบบประชาธิปไตยของสงฆ์ ในพระพุทธศาสนา คือ การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคแรก พระพุทธเจ้าเป็นผู้ประทานการอุปสมบทหรือรับคนเข้าสู่พระพุทธศาสนาด้วยพระองค์เอง และรูปแบบคำสอนของพระพุทธศาสนาว่าด้วยหลักความเสมอภาคในพระไตรปิฎก คือหลักความเสมอภาค คือไม่เลือกปฏิบัติคือต้องเป็นไปตามกฎเกณฑ์หรือ กฎระเบียบของสังคมที่วางไว้ อปริหานิยธรรมข้อที่ 3 นั้นพระพุทธองค์ทรงเน้นเรื่อง หลักความเหมาะสมซึ่งหมายถึงการเอารับสิ่งที่ไม่ควรไม่เหมาะสมกับ สังคมไทยมาใช้และบัญญัติไว้ คำสำคัญ: หลักความเสมอภาค; การเมือง; พระไตรปิฎก; Abstract The objectives of the academic article were to demonstrate the characteristics of Buddhist teachings on equality, the development of democratic equality in the council of Buddhist monks, so-called Sangha, and the Buddhist teachings on equality in the Tipitaka. The documentary research was conducted by reviewing the concepts, theories, and research documents on the political principle of equality in the Tipitaka. The research results revealed that the characteristics of Buddhist teachings on equality were involved with the principles and guidelines on development of city people’s lifestyle along with the democratic way of life. It was found significantly consistent with the Buddhist teachings. From past to present, Buddhism focused on development of the state citizens. Literally, the principle of equality was initially developed in Buddhism during the Buddha’s time. In the first period of Buddhism propagation, the Buddha himself allowed the people to be monks in Buddhism. Later, a group of monks was allowed to make a person a monk. This was regarded as equality in Buddhism. The principle of equality in the Tipitaka was referred to impartiality or something contradictory to discrimination, which meant any action under the social rules, regularities, and norms. In the third condition of walfare (Aparihāniya-dhamma), appropriateness, stressed by the Buddha, was referred to acceptance of what was improper and inappropriate to Thai society. Keywords: Equality; Politics; Tipitaka;
ร.ต.ท.พิโรจน์ มีภูเวียง
MAHĀRĀHULOVĀDA-SUTTA: CURRICULUM OF BUDDHISM FOR COMMON PEOPLE
The objective of the academic article was to demonstrate a series of seven suttas the Buddha taught Venerable Rāhula as the curriculum of Buddhism, suitable for general people. As known, Venerable Rāhula was the first novice in Buddhism, represented the first student of the curriculum of Buddhism, and spent fourteen years to graduate the curriculum and to attain Arahantship. Apart from the first Cūḷarāhulovāda-sutta, the majority of children could be trained in morality and ethics at the age of seven years, the abstention from false speech was appropriate to be the first virtue to be improved for seven-year-old students, and the meditation of mindfulness of in-and-out breathing (Ānāpānasati) was capable to be trained by the children at the age of seven years. According to the second Mahārāhulovāda-sutta, a youngster should be taught to realize the body in reality in order to reduce the craving for four requisites and to alleviate an exciting desire (Chanda-rāga) in five sensual pleasures (Kāmaguṇa), loving-kindness (Mettā) should be developed to destroy ill-will (Byāpāda), compassion (Karuṇā) should be developed to abolish non-violence (Avihiṅsā), sympathetic joy (Muditā) should be developed to eliminate envy or jealousy (Issā), equanimity (Upekkhā) should be developed to remove repulsion or irritation (Paṭigha), perception of foulness (Asubha-saññā) should be developed to get rid of sensual lust (Rāga), perception of impermanence or transiency (Anicca-saññā) should be developed to drive away conceit or pride (Asmimāna). According to a series of four Rāhula suttas, an adolescent should be trained, without selfishness, egotism, arrogance or self-importance (Ahaṁkāra), conceit of mine (Mamaṁkāra), and the latent tendency of conceit (Nāmānusaya), in consideration of five aggregates or five groups of existence (Pañca-khandha): form or corporeality (Rūpa), feeling or sensation (Vedanā), perception (Saññā), mental formation (Saṅkhāra), and consciousness (Viññāṇa), as it was actually with right discernment as: 'This was not mine. This was not my self. This was not what I am.' For Buddhist monks, abandoning five sensual pleasures and ordaining with faith, the Buddha taught them not to underestimate the pundits because of association and closeness, to make the end of suffering, to associate with good friends, to consume a quiet place without any noise, to know moderation in food, not to crave for four requisites: clothes, food, dwelling and medicine causing the craving, not to come to the world, to be restraint by the code of 227 precepts for the monks, to be restraint by mindfulness, to be mindful in the body, to be full of boredom, to refrain from beautiful signs leading to sensual lust, to develop a single mind well-placed in unpleasant things, and to develop insight meditation to release from the latent tendency of conceit.