ความเสื่อมในอดีตและอนาคตของศีลธรรม - ปักสังขาเนย์, เตชทัต; จุลราช, ชิษ (วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์; Vol 6 No 1 (2020): วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์ ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (มกราคม - มิถุนายน 2563), 2020)
ความเสื่อมสลายเป็นวัฏจักรของธรรมชาติที่เกิดขึ้นมาผ่านช่วงกาลเวลา มีการเปลี่ยนแปลงทุกยุคทุกสมัยทำให้เกิดการพัฒนาที่ดีว่าเดิม การพัฒนาเป็นรากฐานของอารยธรรม โดยเฉพาะหลักการอยู่ร่วมกันที่มีกรอบของกฎหมาย ระเบียบประเพณี ศาสนาที่ช่วยวางหลักในการดำเนินชีวิต และสร้างความสงบสุขให้กับสังคม ความเสื่อมและความเจริญมีผลกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม หากสังคมขาดศีลธรรมอันดี ความเสื่อมโทรมทางจิตก็จะมีมาก การเรียนรู้เท่าทันเหตุการณ์ และอาศัยประสบการณ์จากประวัติศาสตร์จึงเป็นการป้องกันภัยอันตรายได้อย่างดี และเป็นเหตุของการเสริมสร้างความสงบสุขในสังคมโลกอีกทางหนึ่งด้วย             Degeneration or deterioration was in reality the natural cycle arisen during the time passing by. The change at any period of time was led to better development. Development was the basis of civilization, especially the principle of association under the scope of laws, regulations, and religions that assisted to specify the principle of human living and made the society peaceful. Deterioration and improvement affected the social change. If the society were without morality, the decline of human minds increased. Understanding what happened and depending upon historical experiences became a good way to protect from hazards. On the other hand, it was also a cause to strengthen peace in the global society