รัฐศาสตร์ตามแนวพุทธศาสตร์ - นีละโยธิน, อัครเดช (วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มน้ำโขง; Vol 2 No 2 (2019): ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 ประจำเดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2562, 2019)
ในศตวรรษที่ 21 บริบทสังคมนั้นประกอบด้วยกลุ่มบุคคลต่างๆที่มีความคิดความอ่านเป็นส่วนตัวสูง ตลอดจนความศรัทธา นิสัย มุมมอง การดำรงชีวิต วัฒนธรรมที่แตกต่างกัน รวมถึงการใช้เทคโนโลยีที่มีการพัฒนาอย่างตลอดเวลา มารวมตัวกันอยู่ภายสังคมที่พื้นที่เดียวกัน จึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีการบริหารต้องหารูปแบบการปกครอง และกฎหมายเกณฑ์ที่มีความทันสมัยและที่เหมาะสมมาใช้ในสังคมนั้นรวมถึงความถูกต้องตามคุณธรรมและจริยธรรมเพื่อให้สังคมนั้นๆ อยู่อย่างราบรื่นสงบสุข ไม่มีการเอาเปรียบ มียุติธรรมดำเนินชีวิตไปได้ด้วยดี มีความปรองดองรู้รักสามัคคี เป็นพลเมืองที่ดีของสังคม ถ้าเมืองหรือสังคมนั้น ไม่มีการปกครองที่เหมาะสม หรือมีควบคุมที่ไม่ดี หรือถ้าสังคมนั้นมีความหลากหลายทางความคิด ทางวัฒนธรรม ทางศาสนามาใช้แล้ว ก็จะทำให้สังคมนั้นเกิดความวุ่นวาย มีความขัดแย้ง มีความไม่ปลอดภัย เกิดความแตกแยก ไม่คุณธรรมจริยธรรม ซึ่งจะทำให้เกิดการแย่งชิงผลประโยชน์ ความเห็นแกตัวตามมา อย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพราฉะนั้นสังคมในยุคศตวรรษที่ 21 จะต้องมีปรับปรุงกฎหมายตลอดเวลา เพื่อให้สอดคล้องกับความเจริญที่ก้าวหน้าตลอดเวลา มีการปกครองที่เหมาะสมจึงเป็นที่ต้องการของทุกๆ สังคมนั้น และสังคมไทยมีความสัมพันธ์กับศาสนามานาน ศาสนาจึงเป็นเรื่องง่ายที่คนในสังคมจะเข้าถึง โดยการใช้หลักการของรัฐศาสตร์กับหลักธรรม มาเป็นเครื่องมือที่สำคัญในการธำรงรักษาความชอบธรรมของการปกครองและการยอมรับของประชาชนที่มีต่อผู้ปกครอง พระพุทธศาสนา หมายถึงคำสั่งสอนทั้งหมดของพระพุทธเจ้า เป็นประมวลความรู้ทางศาสนาระบบหนึ่ง เช่นเดียวกับประมวลความรู้ทางมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ที่เรียนกันอยู่ตามสถาบันการศึกษาต่างๆ ประมวลความรู้ทางพระพุทธศาสนาการใช้หลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า มาเป็นแนวทางในการบริหารบ้านเมือง ในการปกครอง ในการออกกฎหมาย เพื่อให้ทุกคนในสังคมมีคุณธรรมมีจริยธรรม ตลอดจนองค์กร หรือหน่วยงานมีหลักธรรมาภิบาลในการบริหารงาน ถ้าในสังคมนั้นปกครองหรือบริหารงานโดยใช้หลักธรรมเป็นแนวทาง ก็เชื่อได้ว่าสังคมนั้นจะมีความสุขสงบ มีความเจริญก้าวหน้า